Muzeum Historii Polski Ilustrowany Kuryer Wojenny
Dzisiaj jest 19 sierpnia 1926 roku Cena: 2 Mk Imieniny: Emilii, Julinana, Konstancji
Redakcja: Muzeum Historii Polski w Warszawie, ul. Senatorska 35, 00-099 Warszawa, email: info@muzhp.pl

Tu jesteś: Strona główna » Komentarze » Armia Ochotnicza

Armia Ochotnicza

 

Niepowodzenia polskiej armii na froncie sprawiły, że zaczęto się zastanawiać nad działaniami, które mogłyby podnieść morale wojska i narodu. 3 lipca 1920 r. Marszałek Józef Piłsudski wydał odezwy skierowane do „Obywateli Rzeczypospolitej” i „Żołnierzy Rzeczypospolitej”, w których wzywał do maksymalnego wysiłku na rzecz obrony ojczyzny. Informacje o kłopotach polskiej armii wywarły na społeczeństwie polskim ogromne wrażenie. Jak wspominała Maria Dąbrowska w swoim dzienniku:

[…] naród pod wpływem klęski obudził się nareszcie. Odezwa Rady Obrony Państwa (m.in. mnie kazano pisać projekt) i Piłsudskiego postawiły wszystkich na nogi i pod broń. Tworzy się armia ochotnicza. Oddaliśmy się wszyscy do rozporządzenia władz wojskowych. Ulice Warszawy rozbrzmiewają marszem ochotników, głosem trąbek, każdego przechodnia na ulicy obowiązują teraz trzy znaki: białego krzyża, czerwonego krzyża i pożyczki państwowej.

6 lipca 1920 r., rozkazem gen. K. Sosnkowskiego, został utworzony Generalny Inspektorat Armii Ochotniczej. Na jego czele stanął, cieszący się ogromną popularnością w społeczeństwie, gen. Józef Haller.

Odezwa nawołująca do wstępowania w szeregi Armii Ochotniczej przyniosła niesamowity efekt. Do armii zgłosiło się ponad 100 tys. osób nieobjętych służbą wojskową lub zwolnionych z obowiązku służby wojskowej. Byli wśród nich uczniowie, studenci, przedstawiciele wielu zawodów. Wchodzili oni w skład samodzielnych jednostek albo oddziałów pomocniczych (wartowniczych, technicznych).

Żołnierze Armii Ochotniczej, pomimo braku wyszkolenia i wyposażenia, spełnili ważną rolę. Młodzi, pełni zaangażowania ludzie wnieśli świeży powiew do walki. Przynieśli nadzieję i wiarę w zwycięstwo pogrążonym w apatii żołnierzom będącym na froncie od dłuższego czasu.

Równie ważną rolę spełniła tzw. „ofiara mienia” czyli dobrowolne dary ludności na rzecz armii.

GSD


Archiwum: